Κατεβάστε ηχητικό αρχείο - Download

Τώρα, ένα από τα αριστουργήματα ενός από τους μεγαλύτερους ζωγράφους της Αναγέννησης θα το δουν όχι μόνο οι ρώσοι λάτρες της τέχνης: τον Απρίλιο στο Λονδίνο ανοίγει η έκθεση «το πρώτο αριστούργημα του Τιτσιάνο», μετά ο πίνακας θα πάει στην Ιταλία και μόνο ύστερα από ένα έτος θα επιστρέψει στην μόνιμη έκθεση του Ερμιτάζ.

«Η φυγή στην Αίγυπτο» είχε δημιοργηθεί από τον Τιτσιάνο το 1507, την περίοδο που εργαζόταν στο στούντιο του Τζορτζόνε. Σύμφωνα με την Ιρίνα Αρτέμιεβα, του κύριου επιστημονικού στελέχους του τμήματος της δυτικοευρωπαϊκής τέχνης του Ερμιτάζ, η σημασία του πίνακα «Η φυγή στην Αίγυπτο» είναι δύσκολο να υπερεκτιμηθεί: διότι είναι το πρώτο από τα έργα του Τιτσιάνο που έχουν διατηρηθεί  μέχρι και σήμερα, και επίσης είναι το πρώτο μεγαλειώδες τοπίο στην ιστορία της ιταλικής Αναγέννησης.

Όπως τόνισε η Ιρίνα Αρτέμιεβα, «του έχουν αφιερώσει ενθουσιώδες στοίχους, ξεκινώντας από τον Τζόρτζιο Βαζάρι, ο οποίος είναι ο πρώτος που μίλησε για τον πίνακα, και τελειώνοντας με τους βενετούς ιστοριογράφους, όπως ο Κάρλο Ριντόλφι».

Είναι γνωστό το γεγονός, πως όταν ο Τιτσιάνο ζωγράφιζε τον πίνακα, ήταν γοητευμένος από την «βόρεια» τέχνη. Ο Βαζάρι είχε γράψει, πως ο ζωγράφος είχε φιλοξενήσει στο σπίτι του γερμανούς ζωγράφους, για να μάθει από αυτούς τα μυστικά της ζωγραφικής τοπίων, και το ότι ζωγράφισε τα ζώα που παρουσιάζονταν μπροστά του ζωντανά.

«Η φυγή στην Αίγυπτο» είχε δημιουργηθεί για το παλάτι του Αντρέα Λορεντάνο στην Βενετία, όμως μέχρι σήμερα παραμένει άγνωστο, πότε και πως ο πίνακας άλλαξε ιδιοκτήτη. Το 1768 η αυτοκράτειρα η Μεγάλη Αικατερίνη απέκτησε τον πίνακα από τους κληρονόμους του δούκα Heinrich Bruhl, τον οποίο τον αποκαλούσαν ως τον μεγαλύτερο συλλέκτη της εποχής του, και από τότε ο πίνακας πέρασε στον «κατάλογο των σημαντικών πινάκων της έκθεσης, δημιουργημένης από την αυτή Μεγαλειότητα αυτοκράτειρα».

Όμως μετά από κάποιο χρονικό διάστημα προέκυψαν αμφιβολίες για την πατρότητα του, διότι στιλιστικά το έργο δεν έμοιαζε με τους άλλους πίνακες του ζωγράφου, τους οποίους τους δημιούργησε σε μεγαλύτερη ηλικία. Κατά την αποκατάσταση του πίνακα έγινε μια λεπτομερή μελέτη του, η οποία επίλυσε όλα τα ζητήματα της πατρότητας. Αφαιρέθηκαν αιώνια στρώματα ξένων επιγραφών, ενισχύθηκε το στρώμα μπογιάς, και εξαλείφθηκαν οι παραμορφώσεις.

Παρουσιάζει ενδιαφέρον το γεγονός, πως ο Τιτσιάνο αρχικά ήθελε δημιουργήσει πίνακα με άλλο θέμα – το «Προσκύνημα του βρέφους»: αυτό διευκρινίστηκε κατόπιν εξέτασης του πίνακα σε υπέρυθρο φως.