Κατεβάστε ηχητικό αρχείο - Download

Η έκδοση της έκθεσης της Διεθνούς Αμνηστίας συνέπεσε χρονικά με την επέτειο της υιοθέτησης του ψηφίσματος του Συμβουλίου Ασφαλείας για τη Λιβύη. Η Ρωσία  απείχε από την ψηφοφορία του ψηφίσματος στις 17 Μάρτη του 2011. Η εντολή για την επιχείρηση στη Λιβύη,  παραχωρήθηκε στη Συμμαχία αρχικά για 90 ημέρες, αλλά η επιχείρηση διήρκεσε επτά μήνες και έληξε μόνο μετά την σωματική εξόντωση του ηγέτη της Τζαμαχιρίας.  Μέχρι τώρα υπάρχουν πληροφορίες για 55 θύματα των αεροπορικών επιδρομών του ΝΑΤΟ, αλλά δεν αποκλείεται ότι ο αριθμός τους είναι κατά πολύ μεγαλύτερος, μιά και τα δεδομένα συλλέγονταν από τους ακτιβιστές της Διεθνούς Αμνηστίας μέσα στις συνθήκες του μεταπολεμικού χάους στη Λιβύη.

Εν τω μεταξύ, το ΝΑΤΟ επιμένει στην δική του γνώμη, ονομάζοντας την λιβυκή εκστρατεία «εκστρατεία ακρίβειας. Οι δυνάμεις της Συμμαχίας, όπως είπε ο Άντερς Φογκ Ράσμουσεν, «χρησιμοποιούσαν πολυσύνθετες διαδικασίες για να επιβεβαιώσουν τον στρατιωτικό χαρακτήρα των στόχων των βομβαρδισμών τους». Ο ΓΓ του ΝΑΤΟ εκφράζει τη λύπη του για τα «τυχαία» θύματα, αλλά τι  μπορείς να κάνεις εδώ – «ο πόλεμος είναι πόλεμος». Γενικά η  εντολή του ΝΑΤΟ έχει εξαντληθεί, και τώρα η Συμμαχία δεν έχει καμιά σχέση με τη Λιβύη.

Ας σημειωθεί σχετικά με αυτό, ότι στην έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας γίνεται λόγος μόνο  για τους Λίβυους, που σκοτώθηκαν άμεσα από τις βόμβες του ΝΑΤΟ. Ωστόσο, ακόμα περισσότεροι άνθρωποι σκοτώθηκαν από τους "αντικαθεστωτικούς", τους οποίους η Συμμαχία υποστήριζε από τον αέρα και τους όπλιζε στο έδαφος. Η κατάρρευση της χώρας, που στάθηκε η έκβαση του λιβυκού επεισοδίου της «Αραβικής άνοιξης», δεν είναι επίσης ευνοϊκή για την υγεία των κατοίκων της Λιβύης. Η Κυρηναϊκή έχει ανακηρύξει την αυτονομία της. Οι διχόνοιες μεταξύ των φυλών ανεβαίνουν στο επίπεδο της γενοκτονίας και πραγματικής σφαγής. Η τοπική εξουσία βρίσκεται στα χέρια των πολέμαρχων εκστρατείας. Πάνω από 100.000 άνθρωποι κυκλοφορούν οπλισμένοι και οι ενέργειες της «κεντρικής εξουσίας» - του Εθνικού Μεταβατικού Συμβουλίου είναι ασαφείς. Μέχρι τώρα, δεν είναι κατανοητό ποιός περιλαμβάνεται στη σύνθεσή του.  Πάνω από 10.000 άνθρωποι κρατούνται φυλακισμένοι και συνεχίζονται οι διώξεις κατά των οπαδών του Καντάφι. Όλες οι προσπάθειες  που καταβάλλονται από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο να πάρει πληροφορίες για ό,τι συμβαίνει στις φυλακές καταλήγουν σε αποτυχία, ενώ εκείνοι, που έφεραν τέτοια «δημοκρατία» στη Λιβύη, πλένουν τα χέρια τους.

 Όσον αφορά το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, η δολοφονία  50 και πάνω αμάχων εμπίπτει στον ορισμό των εγκλημάτων κατά της ανθρωπειάς και συνεπώς στη δικαιοδοσία του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου. Αλλά η Χάγη μάλλον δεν θα τολμήσει να προβάλει κατηγορίες εναντίον οποιουδήποτε  εκπροσώπου της ηγεσίας του ΝΑΤΟ.

Ένα χρόνο μετά την έναρξη των βομβαρισμών της Λιβύης ακόμα και στη Δύση αναγνωρίζουν ότι το τίμημα της «επιτυχίας» είναι πάρα πολύ μεγάλο. Το «πολεμικό επτάμηνο», κατά τη γνώμη των πολιτικών αναλυτών, μπορεί να μείνει  και το μοναδικό στο είδος του. Το ΣΑ του ΟΗΕ  μάλλλον δεν θα κρίνει ποτέ πια στο μέλλον ότι οι επιθέσεις με ρουκέτες είναι κατάλληλο μέτρο για την προστασία του άμαχου πληθυσμού οποιασδήποτε χώρας.

Ιγκόρ Σιλέτσκι