Η σχετική δήλωση διατυπώθηκε  στην υιοθετημένη στις 17 Μαρτίου του 2011 απόφαση του ΣΑ του ΟΗΕ. Η Ρωσία, η Κίνα και η Γερμανία απείχαν από την ψηφοφορία πάνω σ΄αυτό το ψήφισμα. Η Μόσχα δεν ψήφισε «υπέρ» γιατί θεωρούσε ότι το ψήφισμα αυτό μπορεί να ερμηνευτεί ελεύθερα από τη Δύση και να δώσει σήμα για ένοπλη επέμβαση, αλλά δεν άσκησε το δικαίωμα βέτο διότι υπολόγιζε ότι η αυστηρή εφαρμογή της απόφασης θα θέσει τέρμα στην ένοπλη αντιπαράθεση ανάμεσα στην εξουσία και τους εξεγερμένους. Η λιβυκή παραλλαγή της «αραβικής άνοιξης», όπως είναι γνωστό, τελείωσε με την ένοπλη επέμβαση, την ανατροπή και τη δολοφονία του Μουάμαρ Καντάφι. Η στρατιωτική επιχείρηση της Δύσης και των συμμάχων της με την κωδική ονομασία «Αυγή της Οδύσσειας» μετατράπηκε για τη χώρα σε χάος,- θεωρεί ο πρόεδρος του ρωσικού Ινστιτούτου Μέσης Ανατολής Ευγκένι Σατανόφσκι:

«Η ανταρσία των αυτονομιστών στη Βεγγάζη, από την οποία ακριβώς ξεκίνησε η «αραβική άνοιξη» στη Λιβύη, απόκτησε πολύ λογική συνέχεια. Σήμερα οι διχόνιες μεταξύ των φυλών της χώρας ανεβαίνουν σε επίπεδο γενοκτονίας. Σφάζονται συγκεκριμένα οι  αφρικανικές φυλές. Κανένα σύγχρονο είδος δημοκρατίας δεν  εμφανίστηκε στη Λιβύη», - σημείωσε ο Ευγκένι Σατανόφσκι.

Η Δύση, υποστηρίζοντας τον αγώνα των αντικαθεστωτικών κατά του Μουάμαρ Καντάφι, σκεφτόταν λιγότερο απ' 'ολα για τις δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις στη Λιβύη. Ενδιαφερόταν πρώτ’ απ’ όλα για τους φυσικούς πόρους της χώρας, αλλά δεν κατάφερε να πάρει υπό τον έλεγχο της ακόμα και τους πόρους,- είπε ο εμπειρογνώμονας  Σεργκέι Ντεμιντένκο.

-«Η Μεγάλη Βρετανία και η Γαλλία προσπαθούσαν να πάρουν υπό τον έλεγχό τους το λιβυκό πετρέλαιο. Εξάλλου, η αξιοποίηση των πετρελαϊκών κοιτασμάτων είναι δυνατή αποκλειστικά στις συνθήκες της πολιτικής σταθερότητας, και δεν είναι ρεαλιστική όταν στη χώρα διεξάγεται πόλεμος εναντίον όλων.  Τελικά η ΕΕ απόκτησε στο υπογάστριό της  μία μεγάλης ισχύος εστία εξάπλωσης του ισλαμικού ριζοσπαστισμού»,- παρατήρησε ο Σεργκέι Ντεμιντένκο.

Κονσταντίν Γκαρίμποφ