Η Δύση και το Ισραήλ πιστεύουν ότι το Ιράν αναπτύσσει δραστήρια το πυρηνικό όπλο. Οι δηλώσεις της Τεχεράνης ότι το πυρηνικό της πρόγραμμα έχει αποκλειστικά ειρηνικούς σκοπούς δεν τους πείθουν. Η οικονομική πίεση στην ιρανική κυβέρνηση διαρκώς αυξάνεται: ως προς το Ιράν έχουν τεθεί σε ισχύ κυρώσεις του ΟΗΕ, των ΗΠΑ και της ΕΕ. Το τελικό βήμα προς την κατεύθυνση αυτή ήταν το εμπάργκο στις εισαγωγές ιρανικού πετρελαίου, στο οποίο η Τεχεράνη, όπως είναι γνωστό, απάντησε μόνη της με διακοπή των παραδόσεων σε Γαλλία και Γερμανία.

Κατά την άποψη των δυτικών συμμάχων, ήρθε τώρα η ώρα της στρατιωτικής πίεσης. Στην Αραβική Θάλασσα, σε μικρή απόσταση από τις ακτές του Ιράν, ήδη βρίσκονται τα αμερικανικά αεροπλανοφόρα «Καρλ Ουίλσον» και «Αβραάμ Λίνκολν». Στις 20 Μαρτίου θα προστεθεί θα σε αυτά και το «Εντερπράιζ». Στο αεροπλανοφόρο μήκους 342 μέτρων μεταφέρονται 90 αεροσκάφη και ελικόπτερα, περίπου 2.000 πιλότοι και προσωπικό τεχνικής συνοδείας των πτήσεων, 3.000 μέλη του πληρώματος. Στην αποστολή του το «Enterprise» συνοδεύεται από τρία αντιτορπιλικά εξοπλισμένα με πυραύλους Κρουζ και άλλα πλοία. Συνολικά κατά τις εκτιμήσεις στρατιωτικών αναλυτών στοχεύουν το Ιράν από θαλάσσης περίπου 500 πύραυλοι.

Των μετακινήσεων του αμερικανικού Στόλου προηγήθηκαν οι δηλώσεις των πολιτικών. Ο Ιρανός ηγέτης Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ, όπως είναι γνωστόν, δεν φείδεται διατυπώσεων και δημοσίως εκφράζει την αρνητικής του στάση έναντι του Ισραήλ. Στο Τελ Αβίβ, μαζί με τις υποψίες για την ανάπτυξη από την Τεχεράνη πυρηνικών όπλων, αντιμετωπίζουν όλα αυτά ως ευθεία απειλή και ετοιμάζουν στρατιωτική επίθεση. Η Ουάσιγκτον καθησυχάζει τους Ισραηλινούς: αν όντως χρειάζεται να χτυπήσουμε, τότε οι ΗΠΑ θα τα καταφέρουν καλύτερα. Στο Πεντάγωνο δήλωσαν ότι έχουν ετοιμάσει για το Ιράν ένα «υπερόπλο»: μια ισχυρή βόμβα βάρους 14 τόνων, η οποία είναι σε θέση να διαπεράσει υπόγεια οχυρά βάθος ως και 65 μέτρων.

Στις αρχές Μαρτίου ο Ισραηλινός πρωθυπουργός συναντήθηκε με τον πρόεδρο των ΗΠΑ. Σύμφωνα με τα στοιχεία δυτικών μέσων ενημέρωσης, ο Μπαράκ Ομπάμα κατάφερε να μεταπείσει τον Μπένιαμιν Νετανιάχου να απόσχει από τις επιθέσεις στις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν τουλάχιστον μέχρι το Σεπτέμβριο, αλλά ίσως ακόμη περισσότερο: το Νοέμβριο στις ΗΠΑ είναι οι προεδρικές εκλογές, οπότε να εμπλακεί σε νέους στρατιωτικούς τυχοδιωκτισμούς δεν είναι στο χέρι του Λευκού Οίκου. Παρ' όλ' αυτά στρατιωτικές δυνάμεις συγκεντρώνονται κοντά στο Ιράν. Είναι πιθανό ότι με τέτοια επίδειξη δύναμης οι ΗΠΑ προσπαθούν να ασκήσουν πίεση όχι μόνο στην Τεχεράνη, αλλά και σε εκείνες τις χώρες, που δεν έχουν προσχωρήσει στις αντι-ιρανικές κυρώσεις, εκτιμά ο εμπειρογνώμονας του ρωσικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών Aζντάρ Κούρτοφ:

"Προφανώς οι Αμερικανοί δεν εγκαταλείπουν την ελπίδα ότι οι κυρώσεις οικονομικής φύσεως θα δώσουν παρ' όλ' αυτά κάποια αποτελέσματα. Ωστόσο μέχρι στιγμής δεν κατόρθωσαν να "στρίψουν αγκώνες" και να πετύχουν την προσχώρηση σ' αυτές τις κυρώσεις πιο βασικών κρατών, τα οποία καταναλώνουν το πετρέλαιο του Ιράν, της Ινδίας και της Ιαπωνίας. Η εμφάνιση του αεροπλανοφόρου πρέπει ως φαίνεται να επιδείξει σ' αυτές τις ταλαντευόμενες χώρες τις σκληρές προθέσεις των Αμερικανών".

Στο Ισραήλ εν τω μεταξύ τονίζουν: τα χτυπήματα στο Ιράν αναβάλλονται, αλλά δεν εγκαταλείφθηκαν. Σύμφωνα με τον Μπ.Νετανιάχου, ο χρόνος για την επίθεση μετριέται φυσικά "όχι σε μέρες και εβδομάδες, αλλά ούτε και σε χρόνια". Τους συλλογισμούς για τον κίνδυνο μιας τέτοιας επιχείρησης για ολόκληρη τη Μέση Ανατολή στο Τελ Αβίβ απλώς τους αντιμετωπίζουν με σήκωμα των ώμων. Άδικα. Οι επιπτώσεις των χτυπημάτων στο Ιράν θα επεκταθούν πολύ πέραν της Μέσης Ανατολής, είναι πεπεισμένος ο αναλυτής του Κέντρου Διεθνούς Ασφάλειας Πιοτρ Τοπιτσκάνοφ:

"Η επίθεση θα γίνει όχι μόνο εναντίον των πυρηνικών υποδομών, αλλά και σε εγκαταστάσεις των ενόπλων δυνάμεων. Αυτό είναι υποχρεωτικό να γίνει για να κατασταλούν οι δυνάμεις της αεράμυνας. Δηλαδή δεν θα είναι απλώς ένα χτύπημα, αλλά μια στρατιωτική σύγκρουση. Το Ιράν δεν θα έχει δυνατότητες να αναπτύξει ενεργές στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίων των ενόπλων δυνάμεων των ΗΠΑ. Ως εκ τούτου θα πρέπει να επιλέξει ασύμμετρα μέτρα. Δηλαδή εκείνες οι κατηγορίες, τις οποίες και τώρα προωθούν ριζοσπάστες πολιτικοί των ΗΠΑ, ότι το Ιράν είναι χορηγός της τρομοκρατίας, μπορούν να γίνουν πραγματικότητα".

Εναλλακτική λύση σε αυτό το σενάριο υπάρχει. Όπως σημειώνει ο πολιτικός επιστήμονας Στανισλάφ Ταράσοφ, το βασικό τώρα είναι να βγει το Ιράν από τη διεθνή απομόνωση, πράγμα για το οποίο η Μόσχα εξακολουθεί να επιμένει. Και να επιτραπεί στην Τεχεράνη η δυνατότητα να εργαστεί με την ειρηνική πυρηνική ενέργεια, εξασφαλίζοντας πλήρη διαφάνεια στο πυρηνικό του πρόγραμμα. Η ιρανική κυβέρνηση, πάντως, δεν είναι αντίθετη σε αυτήν την προσέγγιση: είναι έτοιμη ήδη το Μάρτιο να συναντηθεί στην Κωνσταντινούπολη με τους «έξι» διεθνείς μεσολαβητές.

Ίγκορ Σιλιέτσκι