Οι ακτιβιστές για την προστασία της φύσης καλούν να υιοθετηθεί η «Διακήρυξη των Δικαιωμάτων των κητωδών», στις διατάξεις της οποίας θα συμμορφώνονται οι διεθνείς και εθνικές νομοθεσίες. Πολλά από αυτά τα καταπληκτικά πλάσματα έχουν καταχωρηθεί ως είδη υπό εξαφάνιση στην Ερυθρά Βίβλο και απαγορεύεται η θανάτωσή τους. Ωστόσο ακόμη και η κράτηση των δελφινιών σε αιχμαλωσία είναι ανεπίτρεπτη θεωρούν οι υπερασπιστές των ζώων.

Αυτή την ασυνήθιστη απόφαση έλαβε στο Βανκούβερ του Καναδά το ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Ένωσης για την Πρόοδο της Επιστήμης. Στη «Διακήρυξη των Δικαιωμάτων των κητωδών» αναγράφεται το δικαίωμα του κάθε ζώου της οικογένειας αυτής στη ζωή και την «ανθρώπινη» αντιμετώπιση: «δεν μπορούν να κρατούνται σε αιχμαλωσία και να υφίστανται εκμετάλλευση, κακοποίηση, να στερούνται το φυσικό τους περιβάλλον, να αποτελούν ιδιοκτησία οποιουδήποτε κράτους, εταιρείας, ομάδας ανθρώπων ή μεμονωμένου προσώπου».

Κατά τη γνώμη πολλών ειδικών, από την άποψη της πολυπλοκότητάς του ο εγκέφαλος των δελφινιών και των κητών μπορεί να συγκριθεί με τον ανθρώπινο. Γι’ αυτό και τα κητώδη διαθέτουν συνείδηση του εαυτού τους παρόμοια με εκείνη του homo sapiens. Ο καθηγητής Ηθικής Τομ Ουάιτ από το Λος Άντζελες θεωρεί ότι «η σκόπιμη θανάτωση ενός τέτοιου ζώου είναι από ηθική άποψη αντίστοιχο με την εκ προμελέτης δολοφονία ενός ανθρώπινου όντος».

Να εξανθρωπίσουμε τα δελφίνια παρ’ όλα αυτά δεν χρειάζεται, πιστεύει ο επικεφαλής του Εργαστηρίου Θαλάσσιων Θηλαστικών του Ρωσικού Ινστιτούτου Ωκεανολογίας Βσέβολοντ Μπελκόβιτς:

«Τα δελφίνια είναι πλάσματα με εξελιγμένο οργανισμό. Διαθέτουν συναισθήματα, εξαιρετική μνήμη, σύστημα επικοινωνίας και ανταλλαγής πληροφοριών. Όμως σχετικά με τη συνείδηση του εαυτού τους δεν μπορώ να πω τίποτε», αμφιβάλλει ο βιολόγος και προσθέτει: « Όλα αυτά τα ζώα έχουν αξιοσημείωτες ικανότητες, έχουν όλα συναισθήματα, αλλά, φυσικά, το καθένα με το δικό του τρόπο».

Σύμφωνα με το Ρώσο επιστήμονα, στις ΗΠΑ από το 1972 υφίσταται νόμος, που αναγνωρίζει τα θαλάσσια θηλαστικά ως εντυπωσιακά πλάσματα της φύσης, τα οποία δεν πρέπει να θανατώνονται, να αλιεύονται, να πωλούνται κλπ. Ως εκ τούτου δεν είναι απολύτως σαφές γιατί χρειάζεται μια πρόσθετη «Διακήρυξη των δικαιωμάτων των κητωδών». Την ίδια στιγμή εάν στο πλαίσιο αυτής της πρωτοβουλίας υιοθετηθεί πρόγραμμα σε βάθος μελέτης αυτών των ζώων, τότε η εμφάνισή της μπορεί μόνο να επικροτηθεί. «Εάν συγκρίνουμε το τι ξέραμε για τα δελφίνια πριν από 10 χρόνια και σήμερα, η πρόοδος είναι πολύ μικρή», διαπιστώνει ο ειδικός. «Αυτά τα ζώα παραμένουν για εμάς ένα μυστήριο».

Βικτόρια Σμιρνόβα