«Ο Μαλέβιτς είναι το σημαντικότερο όνομα στην ιστορία της ρωσικής Τέχνης», είπε σε συνέντευξή του στη «Φωνή της Ρωσίας» ο συλλέκτης και ένας από τους καλύτερους γνώστες στη Ρωσία της αντικομφορμιστικής τέχνης Μιχαήλ Αλσιμπάγια. «Είναι ένα από τα λίγα ονόματα στη ρωσική Τέχνη, το οποίο έχει πραγματικά παγκόσμια σημασία, ένας από τους λίγους Ρώσους ζωγράφους, τα έργα των οποίων εκτίθενται στις συλλογές των κορυφαίων μουσείων του κόσμου. Στη ζωγραφική ο Μαλέβιτς μοιάζει με τον Αϊζενστάιν, ο οποίος μετακίνησε τους άξονες του σύμπαντος και μας υποχρέωσε να κοιτάξουμε τον κόσμου από άλλη οπτική γωνία. Περίπου το ίδιο έκανε και ο Μαλέβιτς και είναι ενδιαφέρον ότι και τα δύο αυτά φαινόμενα πρακτικά συνέπεσαν στο χρόνο: η θεωρία της σχετικότητας, αν θυμάμαι καλά, διατυπώθηκε το 1905 και ο Μαλέβιτς δημιούργησε το «Τετράγωνό» του το 1915. Και νομίζω ότι οι ιδέες του Αϊζενστάιν σε κάποιο βαθμό επίσης τον επηρέασαν.

Στην έκθεση εντάχθηκαν έργα Ρώσων κλασικών της σύγχρονης ζωγραφικής: των αντικομφορμιστών Βλαντίμιρ Νεμούχιν και Ίγκορ Βούλοχ, των αστέρων της «κονσεπτουαλιστικής» (εννοιολογικής) σχολής του Φραντίσκσο Ινφάντε, του αρχιτέκτονα, επιμελητή και δημιουργού πρωτοποριακών έργων Γιούρι Αβακούμοφ, του δημιουργού της «γεωμετρίας της ζωής» Βλαντίμιρ Αντρέενκοφ, της Άννας Κολεϊτσούκ, του Γιούρι Ζλότνικοφ, του Αλεξάντρ Πάνκιν και πολλών άλλων.

Ο σουπρεματισμός του Μαλέβιτς είναι μέθοδος έκφρασης της δομής του σύμπαντος σε γεωμετρικές φόρμες ευθείας γραμμής, τετράγωνα, κύκλους και ορθογώνια, μέθοδος, που ανέτρεψε την αντίληψη για την τέχνη. Στο μανιφέστο «Από τον κυβισμό και τον φουτουρισμό στον σουπρεματισμό», ο Μαλέβιτς έγραφε ότι «ο ζωγράφος μπορεί να γίνει δημιουργός όταν οι φόρμες των πινάκων του δεν έχουν τίποτε κοινό με τη φύση». Φαίνεται πως οι μετέχοντες στην έκθεση ακολουθούν στην τέχνη τους τις υποθήκες του δημιουργού του σουπρεματισμού. Καθένας τους προσπάθησε με τον τρόπο του να μαντέψει το μυστικό του «Μαύρου τετραγώνου» και παρουσίασαν τις εκδοχές τους πάνω στο θέμα του πιο γνωστού έργου του Καζιμίρ Μαλέβιτς.

Ο επιμελητής από το Κρατικό Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Βιτάλι Πατσιούκοφ ονομάζει την έκθεση ιδιόμορφη υπόκλιση των σύγχρονων ζωγράφων στον Μαλέβιτς. «Στην έκθεση εκτίθενται όλες οι δυνατές κατευθύνσεις ανάπτυξης των ιδεών του: αρχίζοντας από τις ζωγραφικές συνθέσεις του Ζλότνικοφ, είτε τα έργα με αριθμούς του Πάνκιν και ταυτόχρονα το πέρασμα σε πολυμερείς διαστάσεις, όπως στα έργα του Αντρέενκοφ, είτε του Βλαντίμιρ Νεμούχιν», σημείωσε ο Βιτάλι Πατσιούκοφ στη συνέντευξή του στη «Φωνή της Ρωσίας». «Παρουσιάζονται εδώ επίσης έργα, κατά τη δημιουργία των οποίων χρησιμοποιήθηκαν βίντεο και φωτογραφίες, τη δυνατότητα της ύπαρξης των οποίων ο Μαλέβιτς την προέβλεψε. Για παράδειγμα το περίφημο έργο της Άννας Κολεϊτσούκ «Μυστικός δείπνος», όπου το φως στα μεταλλικά πιάτα και η προβολή της πασίγνωστης τοιχογραφίας του Λεονάρντο Ντα Βίντσι δημιουργούν μια ορισμένη κατάσταση».

Όλοι οι καλλιτέχνες, που εκπροσωπούνται είναι «γενετικά» συνδεδεμένοι με τον Μαλέβιτς, όμως διεξάγουν μαζί του και πολεμική. «Мου φαίνεται ότι η επανάληψη των μεθόδων και των ιδεών του σουπρεματισμού δεν θα ήταν ενδιαφέρον», είπε ο Μιχαήλ Αλσιμπάγια. «Στην έκθεση παρουσιάζονται πλήρως αυθύπαρκτοι καλλιτέχνες, για τους οποίους ο Μαλέβιτς είναι απλώς μια δυνατότητα για μια ακόμη φορά να αναλογιστούν, για μια ακόμη φορά να προσπαθήσουν να διατυπώσουν τον ορισμό του τί είναι τέχνη».