Κατεβάστε ηχητικό αρχείο - Download


Η παράσταση βασίζεται στην ιστορία των σχέσεων του μεγάλου Γάλλου γλύπτη Ογκίστ Ροντέν (Αυγούστου Ροντέν) με τη μαθήτρια και αγαπημένη του Καμίλ Κλοντέλ. Οι άνθρωποι της εποχής της Καμίλ τη χαρακτήριζαν σαν «Γυναίκα – μεγαλοφυΐα!». Και πραγματικά δεν είχε ανάγκη να επωφεληθεί των δαφνών της δόξας του δασκάλου της. Όμως στη διάρκεια 15 χρόνων η Κλοντέλ ζει μόνο για τον Ροντέν, του δίνει τις ιδέες της, φιλοτεχνεί τμήματα των συνθέσεών του, ποζάρει για τα αγάλματά του. Ο μοναδικός δημιουργικός και ερωτικός δεσμός, ο οποίος στην αρχή υποσχόταν αρμονία και ευτυχία, τελειώνει με καταστροφή. Μετά τη διάλυση των σχέσεων με το Ροντέν η Καμίλ χάνει τα λογικά της και περνά 30 χρόνια σε φρενοκομείο, πεθαίνοντας εκεί, ξεχασμένη και εγκαταλειμμένη από όλους. Τέσσερα χρόνια μετά την είσοδο της Καμίλ στην κλινική, πεθαίνει και ο Ροντέν. Αποχωρισμένος από τη μούσα του, έσβησε και δεν δημιούργησε τίποτα το σημαντικό…

 «Στη βάση γνωστών γεγονότων αναφερόμαστε στο άγνωστο, υποστηρίζει ο Άιφμαν. – Είναι αδύνατο, π.χ., να αντιληφθεί κανείς, πως διαμορφώθηκε τόσο ορμητικά στην εντελώς νεαρή Κλοντέλ το τεράστιο ταλέντο του ζωγράφου. Είναι δύσκολο να συνειδητοποιήσεις και τον εκπληκτικό συνδυασμό της αγάπης και του μίσους, της αυτοθυσίας και της ζήλιας, της έμπνευσης και της απόγνωσης, που χαρακτήριζε τις σχέσεις του Ροντέν και της Καμίλ. Όμως το σώμα μπορεί να αφηγηθεί ό,τι δεν υποτάσσεται στο λόγο», - είναι πεπεισμένος ο χορογράφος.

- Το ρωσικό ψυχολογικό θέατρο, το οποίο είναι γνωστό σε όλο τον κόσμο, θέλουμε να γίνει θέατρο όχι μόνο δράματος, αλλά και μπαλέτου. Είναι το δικό μας στιλ και επίτευγμα. Και παρόλο που επιδιώκουμε την πολυμορφία του ρεπερτορίου του θεάτρου μας, η γενική γραμμή του παραμένει η δημιουργία δραματικού, ψυχολογικού θεάτρου μπαλέτου. Ο «Ροντέν» είναι ακριβώς η παράσταση, που βρίσκεται στη σειρά αυτών των αναζητήσεων. Πρόκειται για ασυνήθιστη ερωτική ιστορία, η οποία έδωσε στον κόσμο μεγάλα αριστουργήματα. Δύο ζωγράφοι, που αγαπούσαν ο ένας στον άλλο, δεν μπορούσαν να συνυπάρχουν, γιατί υπάρχει ο εγωισμός και το αδηφάγο πάθος του δημιουργού, που βρίσκεται πάνω από κάθε τι το γήινο και ανθρώπινο. Και αυτό το πάθος τελικά δεν σκότωσε μόνο την αγάπη, αλλά και τους ίδιους τους δημιουργούς.

Το μπαλέτο «Ροντέν» δεν είναι η πρώτη προσπάθεια του Μπορίς Άιφμαν να διεισδύσει στον πολυπλοκότατο πνευματικό κόσμο του ανθρώπου-δημιουργού, του μεγαλοφυούς ανθρώπου. Με τη γλώσσα του χορού ενσάρκωσε έργα του Τσέχοφ, του Ντοστογιέφσκι, του Σερβάντες, που εκφράζουν όλες τις «ανωμαλίες» της εσωτερικής ζωής των ηρώων.