Όμως η Ευρώπη μπορεί να υπολογίζει στη βοήθεια της Ρωσίας μέσω του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, δήλωσε ο Πρόεδρος Μεντβέντεφ στην επιχειρηματική Σύνοδο κορυφής της G-20 στις Κάννες.

Κατα την άποψη του Ρώσου Προέδρου, σήμερα πρώτ΄ απ΄όλα σημαντικό είναι ποιές θα είναι οι ενέργειες των κυβερνήσεων των χωρών της Ευρώπης για το ξεπέρασμα των οικονομικών προβλημάτων:

- Οι χώρες, το βάρος του χρέους είναι υπερβολικό, πρέπει, βέβαια, να αρχίσουν χωρίς καθυστέρηση δημοσιονομική εξυγίανση. Όμως αυτό είναι ακριβώς εκείνο, για την οποία είχαμε συμφωνήσει στις προηγούμενες συνόδους κορυφής της «ομάδας των 20». Το θέμα συνίσταται μόνο στο, πως συμπεριφερόταν κάθε χώρα αυτή την περίοδο. Και για τις χώρες της ευρωζώνης, οι οποίες θεωρούν τις αγορές σαν ασφαλές λιμάνι, είναι σκόπιμο να στηρίζουν τη ζήτηση.

Σήμερα είναι σημαντικό να καθορίσουμε τις πηγές χρηματοδότησης των κρατικών ομολόγων και το ρόλο του ΔΝΤ και της Ευρωπαϊκής Κ. Τράπεζας, θεωρούν στη Ρωσία:

- Ολοι αντιλαμβάνονται ότι ακόμα και κάποια προσωρινή αναστολή της διατραπεζικής δανειοδότησης μπορεί να έχει σαν συνέπεια τέτοια παράλυση του χρηματοπιστωτικού συστήματος, η οποία έλαβε χώρα το 2008. Θεωρώ ότι στο φόντο τέτοιων ρίσκων οποιαδήποτε μέτρα, που επιδεινώνουν την οικονομική κατάσταση των τραπεζών και των χρηματαγορών, θα είναι αντιπαραγωγικά. Αυτή είναι η θέση της Ρωσίας. Όμως και η αιτιολογία των μετόχων και των διευθυντών των χρηματοπιστωτικών οργανισμών πρέπει να αλλάξει. Διαφορετικά η έκκληση του κινήματος «Καταλάβατε την Ουόλ Στριτ» (Occupy Wall Street) θα γίνει τις μόδας ουσιαστικά σε όλες τις αναπτυσσόμενες χώρες.

Ο Μεντβέντεφ δήλωσε: καλή ολοκλήρωση της Συνόδου Κορυφής στις Κάννες θα ήταν μιά συμφωνία για το σχέδιο συγκεκριμένων ενεργειών, πράγμα που θα αποτελέσει θετικό μήνυμα για τις αγορές. Επίσης είπε ότι ο καθένας πρέπει να συνεισφέρει στο κοινό ταμείο και παράλληλα να εκπληρώσει τις δεσμεύσεις του. Οι εταίροι στη G-20 πρέπει να αποτρέψουν από κοινού την επανάληψη τυχόν δεύτερου κύμματος χρηματοπιστωτικής κρίσης. Από την άλλη η Ρωσία επιμένει στην υλοποίηση των αποφάσεων των προηγούμενων συνόδων κορυφής, οι οποίες επίσης είχαν επιτευχθεί με μεγάλη δυσκολία.