Κατεβάστε ηχητικό αρχείο - Download


Κατά την πεποίθησή του, η «θλιβερή κατάσταση» των ευρωπαϊκών ενόπλων δυνάμεων εκδηλώθηκε εμφανώς όχι μόνο στο Αφγανιστάν, αλλά και στην επιχείρηση εναντίον της Λιβύης. Οι νατοϊκοί ευρωπαίοι δεν είναι σε θέση να τα βγάλουν πέρα με τον «δεύτερης κατηγορίας στρατό των βεδουίνων του τρελού συνταγματάρχη», γράφει δηκτικά το γερμανικό εβδομαδιαίο έντυπο Zeit. Και ο Ρώσος εμπειρογνώμονας Ίγκορ Κορότσενκο, αρχισυντάκτης του περιοδικού «Εθνική Άμυνα», δεν θεωρεί και τόσο σπουδαία τη μαχητική ικανότητα των στρατευμάτων της Γηραιάς ηπείρου:

-  Βέβαια, το γεγονός ότι δεν υπάρχουν λαμπρές πολεμικές επιτυχίες, οφείλεται στο ότι η ίδια η Ευρώπη χωρίς τις ΗΠΑ έχει ουσιαστικά ξεμάθει να πολεμά. Και απ΄αυτή την άποψη στο παράδειγμα της Λιβύης βλέπουμε ότι χωρίς τη στρατιωτική συμμετοχή των ΗΠΑ η Βορειοατλαντική Συμμαχία δεν μπορεί να δράσει αποτελεσματικά, ακόμα και σε τέτοιες περιορισμένες σε κλίμακα επιχειρήσεις.

Αυτό είναι αλήθεια. Όμως η αιτία δεν πρέπει να περιορίζεται στην απροθυμία ή στο ότι δεν θέλουν οι σύμμαχοι των Αμερικανών, λένε αντικρούοντας οι ευρωπαίοι στρατιωτικοί εμπειρογνώμονες. Μετά το Β΄ παγκόσμιο πόλεμο στην Ευρώπη για ολόκληρες δεκαετίες αποδιδόταν ο ρόλος του βουβού εκτελεστή. Στις ΗΠΑ αντιδρούσαν οδυνηρά σε ό,τι φαινόταν σαν επιβουλή στην αρχηγία τους.

Και το κυριότερο. Για ποιές πολεμικές επιτυχίες στη Λιβύη γενικά μπορεί να γίνει λόγος; Το ψήφισμα του ΣΑ του ΟΗΕ προβλέπει μόνο καθαρό ουρανό πάνω από τη χώρα. Και δεν προβλέπει οποιαδήποτε αεροπορικά και πυραυλικά κτυπήματα σε κατοικημένα σημεία, ούτε μη επανδρωμένα αεροσκάφη για τη διόρθωση των στόχων και πολύ περισσότερο στρατιωτική υποστήριξη ενός από τα αντιμαχόμενα μέρη εναντίον του άλλου. Όπως αυτό πραγματοποιείται κυνικά από τη Γαλλία, η Πολεμική Αεροπορία της οποίας, όπως ομολογεί το Γεν. Επιτελείο, ρίχνει για τους αντάρτες εξοπλισμό με αλεξίπτωτα.  Στο ΝΑΤΟ  απομένει μόνο να κάνει το τελευταίο βήμα – να αρχίσει τη χερσαία επιχείρηση, γιατί παρά τη μαζική υποστήριξη από τη θάλασσα και τον αέρα, η ελπίδα που εναποτίθεται στους αντάρτες είναι μικρή.

Όμως ποιός είπε ότι τα νατοϊκά στρατεύματα θα μπορέσουν να στρέψουν την κατάσταση προς το όφελος τους; Πόσα χρόνια αυτοί οι ίδιοι οι Αμερικανοί μάχονται για την ειρήνευση στο Ιράκ; Εννιά, αν δεν κάνουμε λάθος. Και τι να πούμε για το Αφγανιστάν, όπου ο νομπελίστας της ειρήνης Μπαράκ Ομπάμα ουσιαστικά έχει τριπλασιάσει την αμερικανική στρατιωτική δύναμη και σήμερα ανέρχεται σε 100 χιλιάδες; Και όπως φαίνεται άλλαξε γνώμη να αρχίσει την απόσυρση τους τον Ιούλιο, όπως είχε υποσχεθεί; Η δε χερσαία επιχείρηση εναντίον της Τρίπολης ουσιαστικά ήδη διεξάγεται. Το μόνο που δεν προβάλλεται. Οι καταδρομείς – Βρετανοί, Αμερικανοί και Γάλλοι ήδη εδώ και πολύ καιρό βρίσκονται στη λιβυκή γη. Γι΄αυτό άδικα δυσανασχετεί ο Γκέιτς για την παθητικότητα των ευρωπαίων συμμάχων. Όπως και στο παρελθόν, ακολουθούν τη διαδρομή, που έχει χαραχτεί από την Αμερική.