Κατεβάστε ηχητικό αρχείο - Download


Κατα την άποψη των εμπειρογνωμόνων του Πενταγώνου, το σύστημα επιτρέπει στους αμερικανικούς πυραύλους αναχαίτισης να καταστρέφει τους εχθρικούς πυραύλους στο αρχικό στάδιο της πτήσης, καθώς επίσης έχει και άλλα σημαντικά μειονεκτήματα. Τα συμπεράσματα της έκθεσης δείχνουν ότι η αντιπυραυλική άμυνα στην Ευρώπη δεν είναι αποτελεσματική και υστερεί ουσιαστικά των δυνατοτήτων των πυραύλων-αναχαίτισης, που εκτοξεύονται από πλοία του αμερικανικού στόλου. Ας υπενθυμίσουμε ότι το υιοθετημένο το 2009 σχέδιο ανάπτυξης συστήματος αντιπυραυλικής άμυνας στην Ευρώπη θέτει στόχο να εξασφαλίσει την αναχαίτιση, πρώτ΄ απ΄όλα, των ιρανικών πυραύλων βεληνεκούς 1000 έως 5500 χλμ. Οι δοκιμές των απαραίτητων γι΄αυτό το σκοπό εξοπλισμών άρχισαν το 2005 και, όπως δηλώνουν οι Αμερικανοί στρατιωτικοί, ήταν επιτυχείς. Ωστόσο τα δεδομένα των ειδικών του Συμβουλίου Επιστήμης δείχνουν το αντίθετο. Σύμφωνα με το πόρισμά τους, η ταχύτητα της πτήσης των εχθρικών πυραύλων δεν αφήνει αρκετό χρόνο για την υιοθέτηση απόφασης, πράγμα που μπορεί να έχει ως συνέπεια την ύπαρξη κενών στην αντιπυραυλική ασπίδα.

Οι πληροφορίες για την αναποτελεσματικότητα της ευρωπαϊκής αντιπυραυλικής άμυνας εμφανίστηκαν στο φόντο του άκαρπου διαλόγου της Ρωσίας και των ΗΠΑ για την κατασκευή παγκόσμιας αντιπυραυλικής ασπίδας. Όπως είναι γνωστό, η Ουάσιγκτον δεν αλλάζει τη στρατηγική της έναντι της ευρωπαϊκής αντιπυραυλικής άμυνας – ως το 2020 σε βάσεις μόνο στην Πολωνία και τη Ρουμανία σκοπεύει να εγκαταστήσει πάνω από 400 αντιπυραύλους. Τα σχέδια των ΗΠΑ να δημιουργήσουν τη λεγόμενη τρίτη περιοχή με θέσεις αντιπυραυλικής άμυνας στην Κεντρική και την Ανατολική Ευρώπη έχουν προκαλέσει έντονη αντίδραση από μέρους της Μόσχας. Η ανάπτυξη συστήματος προχωρημένης βάσης σε ελάχιστη απόσταση από τα ρωσικά σύνορα, κατα την άποψη στρατιωτικών εμπειρογνωμόνων, επιδρά στην αποτελεσματικότητα της χρησιμοποίησης των στρατηγικών πυρηνικών δυνάμεων της Ρωσίας.

Η κατάσταση γύρω από την ευρωπαϊκή αντιπυραυλική άμυνα είναι εξαιρετικά πολιτικοποιημένη, θεωρεί ο πολιτολόγος Μιχαήλ Νεϊζμάκοφ:

-  Εδώ παρατηρείται ορισμένο ανάλογο του προγράμματος «Αστρικών πολέμων» του Ρήγκαν σε περίοδο, στην οποία η ψυχολογική πίεση πάνω στη Σοβιετική Ένωση ήταν σημαντικότερη, από το ίδιο το πρόγραμμα. Οι εμπειρογνώμονες αντιλαμβάνονται ότι δεν υπάρχουν πύραυλοι στο Ιράν, που θα μπορούσαν να αποτελέσουν κίνδυνο για την Ευρώπη. Και κίνδυνος από μέρους της Ρωσίας πολύ περισσότερο δεν απειλεί την Ευρώπη. Δηλαδή η τωρινή κατάσταση γύρω από την ευρωπαϊκή αντιπυραυλική άμυνα αποτελεί στοιχείο πίεσης πάνω στη Ρωσία.

Οι εκπρόσωποι της Ουάσιγκτον και του ΝΑΤΟ διαβεβαιώνουν ότι η ευρωπαϊκή αντιπυραυλική ασπίδα δεν στρέφεται εναντίον της Ρωσίας, όμως αρνούνται να επιβεβαιώσουν τις δηλώσεις τους με νομικά δεσμευτικά έγγραφα. Σε συνθήκες τέτοιου πείσματος η πρόσφατη εικασία του Πρόεδρου Μεντβέντιεφ ότι το 2020 μπορεί να επιτευχθεί «σημείο μη επιστροφής», εγκυμονεί νέο κυνηγητό των εξοπλισμών, είναι εντελώς ρεαλιστική. Αν και είναι η λιγότερο επιθυμητή.