Κατεβάστε ηχητικό αρχείο - Download


Μερικοί ειδικοί το βλέπουν ως ουαστικά νέα λέξη στην ανάπτυξη της αεροπορίας και της κοσμοναυτικής, ενώ οι αντιπαλοί τους  θεωρούν ότι είναι προϊόν λογοκλοπής, επικαλούμενοι το παρόμοιο σχέδιο που είχε εκπονηθεί πριν 30 χρόνια στη Σοβιετική ΄Ενωση.

Η αλήθεια βρίσκεται μάλλον, κάπου στη μέση. Το ηπερηχητικό αεροσκάφος Ζεστ (Zehst) είναι παράδειγμα του με πόσο αλλόκοτο τρόπο μπορούν να μετατρέπονται  κάποτε οι ενδιαφέρουσες  επιστημονικές και τεχνολογικές ιδέες και να αποκτούν νέα ενσάρκωσή τους. Ακόμα τη δεκαετία του ‘80   στη Σοβιετική ΄Ενωση είχε εκπονηθεί ένα σχέδιο αεροπορικο-διαστημικού συστήματος πολλαπλής χρήσης –το MAX, που προοριζόταν για την εκτέλεση διαστημικών αποστολών,- είπε στο ΡΣ "Η Φωνή της Ρωσίας"  ο Βλαντίμιρ Ζουραβλιόφ, ειδικός του Μοσχοβίτικου Ινστιτούτου Αεροναυπηγικής.

- «Το σχεδιό μας προνοούσε την τοποθέτηση σε διαστημική τροχιά αεροπορικο-διαστημικής συσκευής. Στον ουρανό ανυψώνεται  ο φορέας- ένα μεγάλο αεροσκάφος, με ένα μικρότερο αεροπλάνο μέσα του. Το μικρό αεροπλάνο αποσπάται από το μεγάλο, ανυψώνεται πιο πάνω,  και βγαίνει στο Διάστημα, όπου συνεχίζει την πτήση του. Μετά προσεδαφίζεται, όπως προσεδαφίζονται τα διαστημικά λεωφορεία (σατλ). Η βασική ιδέα του MAX ήταν η κατασκευή εθνικού διαστημικού λεωφορείου, ποιό φτηνού από τον πύραυλο. Εξάλλου, το διαστημικό λεωφορείο έχει ένα ελάττωμα εξαιτίας του οποίου οι Αμερικανοί κλείνουν αυτό το πρόγραμμα και επιστρέφουν ουσιαστικά στις συνηθισμένες εκτοξεύσεις πυραύλων. Ακριβώς για αυτό το λόγο  και το δικό μας σχέδιο  δεν προχώρησε πιο πέρα από τις  μηχανολογικές εργασίες. Οι κατασκευαστές του διαστημικού λεωφορείου βεβαίωναν ότι η τοποθέτησή του σε  διαστημική τροχιά θα στοιχίσει λιγόερο απ’ ό,τι με τη βοήθεια των συμβατικών πυραύλων. Ακριβώς τότε ο γνωστός Ρώσος κοσμοναύτης Κονσταντίον Φεοκτίστοφ  είχε πει ότι δεν θα πάρουν κανένα κέρδος γιατί οι διαστημικές συσκευές διαφέρουν από τις αεροπορικές. Οι αεροορικές προορίζονται για πολλαπλή χρήση, ενώ οι διαστικές είναι μόνο μιάς χρήσης. Οι θερμικές υπερφορτίσεις καταστρέφουν την κατασκευή της ιπτάμενης συσκευής. Με τέτοιο ακριβώς πρόβλημα βρέθηκαν αντιμέτωποι οι Αμερικανοί κατά την χρησιμοποίηση των διαστημικών λεωφορείων και χρειάστηκε να καταπιαστούν με την τελειοποίησή τους. Παρ’ όλα αυτά κάποιες ιδέες του MAX σε  αλλοιώμενη, βέβαια, μορφή έχουν ενσαρκωθεί στο ευρωπαϊκό υπερηχητικό αεροσκάφος. Αυτό αφορά πρώτ’ απ’ όλα την ανύψωσή τουτου  ως τα σύνορα της ατμόσφαιρας και την χρησιμοποίηση δύο ειδών κινητήρων»,- παρατήρησε ο Ρώσος ειδικός Βλαντιμιρ Ζουραβλιόφ.

Σύμφωνα με τα σχέδια των μηχανικών και μηχανολόγων, το ευρωπαϊκό υπερηχητικό αεροσκάφος ανυψώνεται σαν αεροπλάνο και βγαίνει έξω από τα σύνορα της ατμόσφαιρας. Χρησιμοποιεί δύο είδη κινητήρων και προσγειώνεται σε αεροδρόμιο που προορίζεται για τα συμβατικά αεροσκάφη. Το υπερηχητικό αεροσκάφος προορίζεται για την μεταφορά επιβατών σε μεγάλες αποστάσεις. Η πτήση από την Ευρώπη στην Ιαπωνία με αυτό το αεροσκάφος θα διαρκεί όλο κιόλο 4 ώρες, ενώ σήμερα για την κάλυψη παρόμοιας απόστασης απαιτούνται πάνω από 10 ώρες.