κύριο θέμα της συνάντησης ήταν – η σταθεροποίηση του ευρώ και η τυποποίηση της οικονομικής και χρηματοπιστωτικής πολιτικής. Μπορούμε να πούμε ότι για πρώτη φορά οι υπουργοί γνωρίστηκαν με ορισμένες λεπτομέρειες του γερμανο-γαλλικού σχεδίου «Σύμφωνο ανταγωνιστικότητας» όχι από την αρχική πηγή, αλλά από τις εφημερίδες. Η Άνγκελα Μέρκελ διευκρίνισε ότι έξι σημεία του σχεδίου θα παρουσιαστούν πλήρως στους 17 αρχηγούς των κρατών και κυβερνήσεων στην έκτακτη σύνοδο κορυφής της 11ης Μαρτίου.

Ποιές είναι οι πιθανότητες μιάς πραγματικής οικονομικής και χρηματοπιστωτικής σύγκλισης στα πλαίσια του κοινού ευρωπαϊκού νομίσματος; Ακολουθεί η άποψη γι΄αυτό το θέμα του Διευθυντή του Ινστιτούτου Οικονομίας και Αντεπιστέλλοντος Μέλους της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών Ρουσλάν Γκρίνμπεργκ:

 «Ο συναγωνισμός των κυρίαρχων εθνικών αποφάσεων θα συνεχιστεί. Ορισμένες φορές οξύνεται και ορισμένες καταλήγει σε ισοπαλία. Σήμερα, όπως φαίνεται, αρχίζει πραγματικά δραματική περίοδος, η οποία οφείλεται στο ότι για να νιώθει το ευρώ απόλυτα ήρεμα, οι οικονομικοί και χρηματιστικοί πολιτικοί πρέπει να είναι συντονισμένοι. Και, βέβαια, χρειάζεται εναρμόνιση των φόρων και γενικά του χρηματοπιστωτικού τομέα. Όμως ακόμα απομένουν πολλά κυρίαρχα δικαιώματα στις χώρες, που δεν θέλουν να τα μοιραστούν. Το δίλημμα είναι φοβερό, γιατί η ίδια η δημιουργία του κοινού νομίσματος προγραμματίζει περαιτέρω ενέργειες. Και καταδικάζει όλες τις κυβερνήσεις σε περιορισμό του ρόλου τους – ακριβώς σ΄ αυτό συνίσταται το όλο πρόβλημα.

Τα εθνικά Κοινοβούλια προς το παρόν είναι σημαντικότερα από το Ευρωκοινοβούλιο. Όμως, από την άλλη, όλα είναι προγραμματισμένα για ενοποίηση και τυποποίηση. Απ΄αυτή την άποψη η γερμανο-γαλλική πρωτοβουλία είναι πολύ ορθή. Είναι φυσικότατο το ότι οι ισχυρότεροι διεκδικούν το δικαίωμα δημιουργίας των κανονισμών. Και οι πιό αδύνατοι προσανατολίζονται στην κοινή αλληλεγγύη. Είναι προφανές ότι ο ανταγωνισμός θα συνεχίζεται για πολύ καιρό. Αν η Ευρώπη θέλει να γίνει ενιαίο κράτος τύπου Ηνωμένων Πολιτειών , πρέπει να υποχωρήσει σ΄αυτό το θέμα, όσο δύσκολο κι αν είναι».

Το κύριο αισθητό αποτέλεσμα βάσει των αποτελεσμάτων της συνάντησης των υπουργών Οικονομικών είναι η αύξηση του ευρωπαϊκού μεριδίου του Ταμείου σταθερότητας. Θεωρείται ότι οι χώρες της ΕΕ έχουν χορηγήσει ως βοήθεια στις αδελφές χώρες που έχουν ανάγκη ολόκληρα 440 δισεκ. ευρώ. Στην πραγματικότητα από αυτό το ποσό μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνο 250 δισεκατομμύρια  και τα υπόλοιπα 190 τα αφήνουν ως ενός είδος εγγυητικού ταμείου για τα παραχωρημένα δάνεια. Οι υπουργοί αποφάσισαν ότι από το 2013 το μέρος δαπανών ύψους 250 δισεκατομμυρίων πρέπει να διπλασιαστεί. Συγκεκριμένα, με στόχο την ηρέμηση των χρηματαγορών. Η τυπική έγκριση αναμένεται στα τέλη Μαρτίου στη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ.