Για το  βραβείο «Χρυσή Μάσκα»  σε 44 κατηγορίες συναγωνίζονταν  διάφορα θέατρα- δραματικά, όπερετας, μπαλέτου, πειραματικά, κουκλοθέατρα και άλλα.  Από τις 50 παραστάσεις που είχαν προταθεί στο διαγωνισμό  και που παρουσιάζονταν στη διάρκεια 2,5 μηνών η Κριτική Επιτροπή «Χρυσής Μάσκας»  διάλεξε μόνο 8. Το να βρεθεί κανείς σ΄αυτή την ομάδα εκλεκτών  είναι εξαιρετικά τιμητικό.  Ο θεατρικός  διαγωνισμός της  «Χρυσής Μάσκας»  είναι ο μεγαλύτερος και ο πιο καταξιωμένος στη Ρωσία. Πολύ ενδεικτικές από αυτή την άποψη είναι οι δηλώσεις που έκανε ένας νέος κάτοχος της «Χρυσής Μάσκας»  - ο πολυτιμημένος ηθοποιός Ευγκένι Μιρόνοφ, ο οποίος  τιμήθηκε με την «Χρυσή Μάσκα»  στην κατηγορία Α΄  ανδρικού ρόλου στην πράσταση «Διηγήματα του Σουκσίν». Εξάλλου, τα «Διηγήματα του Σουκσίν» τιμήθηκαν  και στην κατηγορία   καλύτερης μεγάλης δραματικής  παράστασης.

Ανάμεσα στους φετινούς νικητές του διαγωνισμού «Χρυσή Μάσκα» υπάρχουν και ειδικοί ρέκορτμαν, τέτοιοι όπως είναι π.χ. το μιούζικαλ «Θεατρικοί επιχειρηματίες» του μοσχοβήτικου θεάτρου «Et Cetera» που κατέκτησε 4 «Χρυσές Μάσκες», μαζί και στην κατηγορία καλύτερης παράστασης στο είδος της. Ένα άλλο θέατρο-  ρέκορτμαν είναι επίσης από τη Μόσχα. Γίνεται λόγος για το Μουσικό θέατρο Στανισλάβσκι και Νεμιρόβιτς-Ντάντσενκο, με 3 «Χρυσές Μάσκες»: για την καλύτερη παράσταση όπερας του Nτονιτσέτι «Λουτσία ντι Λαμερμούρ», για την καλύτερη σκηνοθεσία και την καλύτερη μουσική. Οι δάφνες αυτές απονεμήθηκαν στην όπερα «΄Αμπλετ (της Δανίας)- «ρωσική» κωμωδία» του Βλαντίμιρ Κομπέκιν, συνθέτη από την περιοχή των Ουραλίων. Αυτός ο Ρώσος συνθέτης  έχει την δική του συνταγή επιτυχίας. Στη δοσμένη περίπτωση χρωστά την επιτυχία του στο ότι το λιμπρέτο της όπερας είναι μια σύγχρονη  «σλάνγκ διασκευή» του κειμένου του Σαίξπηρ και  απέχει πολύ από τον Σαίξπηρ. Είναι μια ιδιαίτερη ανάμιξη της υποκουλτούρας με την τραγωδία.

«Το ερώτημα: «Τι έχει ιδιαίτερη σημασία στο σημερινό ρωσικό θέατρο;»  είναι εξαιρετικά δύσκολο, υπολογίζοντας την απίθανη αφθονία τάσεων στη ρωσική σκηνή,- είπε η θεατρικός κριτικός Μαρίνα Νταβίντοβα. Εκείνο που μπορούμε να πούμε με σιγουριά είναι η έξαρση διαφόρων και ποικίλων θεατρικών τάσεων». Το ρωσικό θέατρο είναι εξαιρετικά ποικιλόμορφο. Μπορεί να ικανοποιήσει τα γούστα των φίλων τόσο του παραδοσιακού θεάτρου, όσο και των πρωτοπόρων και των λεγόμενων «ορατών» θεάτρων. Στο ρωσικό θέατρο αναπτύσσεται σήμερα πολύ εντατικά και σε μεγάλες διαστάσεις το κίνημα «Νέο δράμα», το οποίο έχει επίσης τους δικούς του θαυμαστές»,- παρατήρησε η Μαρίνα Νταβίντοβα.