15 Απριλίου:

 Δυτικά του Κένινγκσμπεργκ τα σοβιετικά στρατεύματα εξακολουθούσαν να επιτίθενται. Οι Γερμανοί συγκέντρωσαν σ΄αυτή την περιοχή μεγάλες δυνάμεις πυροβολικού. Εκτός απ' αυτό, στον εκεί  σιδηρόδρομο κατά μήκος της παραλίας πήγαινε ερχόταν ένα τεθωρακισμένο τρένο. Το χτύπημα των σοβιετικών στρατευμάτων ήταν τόσο ξαφνικό, που η επισταμένα προετοιμασμένη άμυνα του εχθρού αποδείχτηκε αμέσως  αποδιοργανωμένη.  Τα σοβιετικά στρατεύματα έκοψαν όλους τους δρόμους υποχώρησης μιάς ομάδας της Βέρμαχτ, η οποία προσπαθούσε να φύγει από τη Βιέννη στο βορρά. Τα πρωτοπόρα  σοβιετικά τμήματα επιτίθενταν απ' όλες τις πλευρές κατά του περικυκλωμένου εχθρού.  Παρ' όλο που οι Γερμανοί πρόβαλλαν λυσσασμένη αντίσταση όμως δεν άντεξαν στην πίεση των σοβιετικών στρατευμάτων.

Ο στρατηγός Κονσταντίν Τελέγκιν αναθυμόταν μετά τον πόλεμο: «Η γερμανο-φασιστική ηγεσία κατέβαλε μεγάλες προσπάθειες με σκοπό την προετοιμασία των όρων υπογραφής Συνθήκης Ειρήνης με τους δυτικούς μας συμμάχους. Οι Γερμανοί ήταν έτοιμοι να τους εξασφαλίσουν οποιαδήποτε στιγμή ελεύθερη διάβαση προς το Βερολίνο και να παραδώσουν την πόλη στα άγγλο-αμερικιανικά στρατεύματα. Οι σύμμαχοί μας μπορούσαν κατά παράβαση της Συμφωνίας που επιτεύχθηκε στη Διάσκεψη της Γιάλτας να επωφεληθούν απ' αυτή την κατάσταση, αλλά κάτι τέτοιο δεν έπρεπε να επιτραπεί».

Η ερωμένη του φύρερ Εύα Μπράουν ήρθε στο Βερολίνο για να μοιραστεί την τύχη του Αδόλφου Χίτλερ. Ο καγκελάριος της  σχεδόν ανύπαρκης πια χιλιετούς αυτοκρατορίας, της είπε να φύγει  στο Μόναχο, αλλά η Εύα Μπράουν αρνήθηκε να πάει εκεί. Της διέταξε να εγκαταλείψει το μπούνκερ, αλλά δεν τον άκουσε και αυτή τη φορά. «Η Γερμανία χωρίς τον Αδόλφο Χίτλερ είναι ακατάλληλή για ζωή»,- του είπε η Εύα Μπράουν.

Αυτή τη μέρα τα αγγλικά στρατεύματα απελευθέρωσαν το στρατόπεδο συγκέντρωσης Μπέργκεν- Μπέλζεν. ΄Ενας από τους αξιωματικούς της Βρετανικής Ιατρικής Υπηρεσίας  αναθυμόταν αργότερα: «Σε πολλές γωνιές βρίσκονταν σωροί πτωμάτων διαφορετικού ύψους. Κοντά στο κρεματόριο έμειναν τα σημάδια  των βιαστικά σκεπασμένων κοινών τάφων». Παρ' όλες τις προσπάθειες των στρατιωτικών γιατρών των συμμαχικών μας δυνάμεων,  σχεδόν  13 χιλιάδες δεσμώτες  πέθαναν ήδη μετά την απελευθέρωσή τους.