Κατεβάστε ηχητικό αρχείο - Download  


 Από τη μιά, οι νόμοι της αγοράς προνοούν ότι ο καθένας παίζει προς το δικό του συμφέρον, ενώ από την άλλη όλα αυτά δεν συμβιβάζονται με τις αρχές της ηθικής, οι οποίες λένε πώς πρέπει να βοηθάμε τον πλησίον μας. Ιδιαίτερα ανάγλυφα φαίνεται αυτό το δίλημμα από την ιστορία γύρω από την Ελλάδα.  Από την μιά  η Ενωμένη Ευρώπη και το ενιαίο νόμισμα σαν να λένε ότι ο καθένας είναι  για όλους, ενώ η Γερμανία και η Γαλλία έδειξαν πώς δεν  είναι έτοιμες να πληρώνουν π.χ. τις ελληνικές συντάξεις, τον 13ο  και τον 14ο μισθό. Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, με τη σειρά του, σχεδιάζει να δεσμεύσει την χρηματιστική βοήθεια στην καταχρεωμένη Ελλάδα με δικούς του σκληρούς όρους. Εκτός απ' όλα τα άλλα, τίθεται ακόμα και το περιβόητο πρόβλημα της καταπολέμησης του προστατευτισμού.

Οι χώρες της ομάδας των G20, παρ' όλο που  υποσχέθηκαν να κάνουν το παν για να μην παρεμβάλουν εμπόδια στο δρόμο των εμπορευμάτων, ωστόσο η κάθε μια απ αυτές ενδιαφέρεται  περισσότερο για το δικό του νόμισμα, για την δική της αγορά εργασίας και για τους δικούς της παραγωγούς. Για να  μην εμφανίζονται στο μέλλον προστριβές, οι ειδικοί προτείνουν να δημιουργηθεί υπερεθνικό όργανο που θα ασχολείται με τη διευθέτηση των πολύπλοκων καταστάσεων. Εξάλλου, το πρόβλημα αυτό επίσης δεν είναι  απλό. Εννοείται, ότι σε τέτοιο μεγα-ρυθμιστή- διαχειριστή ανάμεσα στους ίσους υπάρχουν πιο ίσοι. Αναλύοντας την διαμορφωμένη κατάσταση ο εμπειρογνώμονας της ρωσικής Ανώτατης Σχολής Οικονομίας Αλεξέι Σκόπιν παρατήρησε: «Αν δημιουργηθεί βέλτιστος και δίκαιος μηχανισμός, τότε εκείνες οι χώρες που θα αποκτήσουν την πρόσβαση στην λήψη αποφάσεων στα υπερεθνικά όργανα διεύθυνσης, θα ανακατανέμουν, βέβαια, τους πόρους προς όφελός τους.  Μέχρι τώρα δεν είχε συγκροτηθεί καμιά φορά οικονομική υπερεθνική κυβέρνηση, που θα δρούσε ανεπιφύλακτα προς το συμφέρον όλων των μελών της. Ακόμα και η ΕΕ, η οποία λες και διεκδικεί να ονομάζεται η πιο δίκαια, μαζί και οικονομικά δομή, δείχνει ότι υπάρχουν χώρες οι οποίες μέσα στην ΕΕ παίρνουν μεγαλύτερο οικονομικό όφελος και χώρες που παίρνουν μικρότερο όφελος,- σημείωσε ο Αλεξέι Σκόπιν.

 Λοιπόν, κάποια ανισότητα, απ' ότι φαίνεται, βρίσκεται  στην ίδια τη φύση του μηχανισμού λειτουργείας της μιάς ή της άλλης δομής, πολύ περισσότερο τότε όταν είναι τόσο διαφορετικό το αρχικό επίπεδο ανάπτυξης των χωρών, όπως συμβαίνει π.χ. στην ΕΕ,- θεωρούν πολλοί εμπειρογνώμονες.

Εννοείται, ότι μπορεί να κλείσει κανείς τα μάτια του σ΄αυτό το πρόβλημα και να κάνει πώς η κατάσταση δεν είναι και τόσο άσχημη. Η Ελλάδα, στο πρόσωπο του Υπουργού Οικονομικών Γιώργου Παπακωνσταντίνου δήλωσε τελευταία ότι εκπληρώνει το πρόγραμμα σταθεροποίησης που εγκρίθηκε από την ΕΕ. Αλήθεια, όπως διευκρίνισε ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου, η Ελλάδα, η οποία προς το παρόν προσπαθεί μόνη της να βγεί από την κρίση, δεν μπορεί να παίρνει δάνεια με τα υψηλότερα στην ευρωζώνη επιτόκια δανεισμού. Ταυτόχρονα, ο ΄Ελληνας Υπουργός διαβεβαίωσε ότι η δημοσιονομική πολιτική της χώρας του εξαρτάται από την εκπλήρωση του προγράμματος σταθεροποίησης, που εγκρίθηκε από την ΕΕ και που εξακολουθεί να εκπληρώνεται απαρέγκλιτα από την ελληνική κυβέρνηση.