Κατεβάστε ηχητικό αρχείο - Download  


Εννοείται ότι οι Αμερικανοί δεν διεκδικούν τη διάλυση της ΕΕ, γιατί τέτοιο σενάριο θα εμβάθυνε περισσότερο τις αντιθέσεις ανάμεσα στις χώρες της Δυτικής Ευρώπης και θα υπόσκαπτε το ΝΑΤΟ. Οι ΗΠΑ θα προτιμούσαν, βέβαια, να μειώσουν το οικονομικό δυναμικό της ΕΕ ως ασφαλές για τους Αμερικανούς επίπεδο. Τι, λοιπόν, δεν αρέσει στους Αμερικανούς στη συμπεριφορά της σημερινής ΕΕ; Στις ΗΠΑ με το φιλελεύθερο τους σύστημα  δεν αρέσουν πρώτ' απ' όλα όλα τα είδη σοσιαλισμού και συγκεκριμένα το γεγονός ότι η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση βασίζεται ακριβώς στις σοσιαλ-δημοκρατικές αξίες, οι οποίες παραδοσιακά είναι δυνατές στην Γηραιά ήπειρο. Οι ΗΠΑ ανέχονταν τον ευρωπαϊκό σοσιαλισμό έως ότου αποτελούσε εναλλακτική λύση στη Σοβιετική ΄Ενωση, ενώ τώρα οι αξιώσεις της ΕΕ για την οικοδόμηση του καπιταλισμού με  «σοσιαλιστικό πρόσωπο» προκαλούν στις ΗΠΑ αν και όχι ανάγλυφα προς το παρόν, αλλά όλο και μεγαλύτερη αγανάκτηση. Εκτός απ' αυτό, στις ΗΠΑ δεν αρέσουν οι φιλοδοξίες της ΕΕ για την οικοδόμηση όλο και πιο αυτοτελoύς, δηλαδή ξεχωριστού από το αμερικανικό, χρηματοπιστωτικό-οικονομικό σύστημα. Η επιδίωξη αυτή εκδηλώθηκε, π.χ. στα σχέδια στήριξης της Ελλάδας, τα οποία συζητήθηκαν αυτές τις μέρες από τις χώρες της ΕΕ στις Βρυξέλλες. Και τα τρία σχέδια προβλέπουν την ενίσχυση της ευρωζώνης μέσω της δημιουργίας περιφερειακών (δηλαδή ξεχωριστά από τις ΗΠΑ) θεσμών χρηματιστικής και νομισματικής ρύθμισης. Ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής
Κεντρικής Τράπεζας, Ζαν Κλοντ Τρισέ επέμενε  στην παροχή βοήθειας στην Ελλάδα αποκλειστικά από τις χώρες της ευρωζώνης (δηλαδή χωρίς τη συμμετοχή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου που βρίσκεται υπό τον έλεγχο των ΗΠΑ). Η Γερμανία πρότεινε τη δημιουργία Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ταμείου ως  περιφερειακή εναλλακτική λύση στο ίδιο το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Αυτή η ευρωπαϊκή δραστηριότητα δεν άρεσε, βέβαια, στους Αμερικανούς. Οι Βρετανοί και Ανατολικοευρωπαίοι τορπίλλισαν την ιδέα της δημιουργίας Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ταμείου. Η Βρετανία επέμενε σε πιο πλατιά προσέλκυση από την Ελλάδα της χρηματιστικής βοήθειας του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.

Λοιπόν,  η υπόθεση προς το παρόν, τέλειωσε με συμβιβασμό. «Εξάλλου, όπως θεωρεί ο Μπορίς Σμελιόφ, διευθυντής  μιας έδρας της Διπλωματικής Ακαδημίας του Υπουργείου Εξωτερικών της Ρωσίας,  η σύγκρουση αυτή έχει τόσο οικονομικά, όσο και πολιτικά υποκίνητρα. «Πολιτικά, η ΕΕ παίζει πολύ μικρότερο ρόλο στον κόσμο απ' ότι οι ΗΠΑ και, συνεπώς είναι ασύγκριτη εδώ με τους Αμερικανούς. Οι συζητήσεις ότι η ΕΕ  μπορεί στο ορατό μέλλον να μετατραπεί σε νέο κέντρο δύναμης, που θα καθορίζει τις βασικές τάσεις ανάπτυξης του κόσμου, δεν επιβεβαιώνονται από την πραγματική πολιτική της ΕΕ. Παρ' όλα αυτά η ΕΕ επιδιώκει να ανπτύσσεται προς αυτή την κατεύθυνση. Στην Ευρώπη, π.χ. συζητιέται το πρόβλημα της συγκρότησης Ενόπλων Δυνάμεων της ΕΕ. Οι συζητήσεις αυτές προκαλούν ανησυχίες στις ΗΠΑ γιατί αποτελούν πρόκληση για το ΝΑΤΟ και υποσκάπτουν τις θέσεις της Ουάσιγκτον στην Ευρώπη. Ταυτόχρονα, το κέντρο οικονομικής- και σαν συνέπεια πολιτικής δραστηριότητας- μετατίθεται στην Ασία. Εκεί εμφανίζονται νέοι   βασικοί παίκτες στην παγκόσμια οικονομία και εκεί, απ' ότι φαίνεται θα διαμορφώνεται και η μεγάλη πολιτική. Σ΄αυτές τις συνθήκες  είναι βασικό για τις ΗΠΑ να  έχει γερά ματόπισθεν στο πρόσωπο της Ευρώπης»,- παρατήρησε συμπεραίνοντας ο Μπορίς Σμελιόφ.