Κατεβάστε ηχητικό αρχείο - Download


Τότε μαζί με τον Ρόμπερτ Ροζντέστβενσκι, τον Μπουλάτ Οκουτζάβα και άλλους ποιητές συγκέντρωναν  κατάμεστη την  μεγάλη αίθουσα του Μουσείου του Πολυτεχνείου. Μέχρι σήμερα ακόμα κάθε χρόνο απαγγέλει εκεί τα ποιήματά του. Η πρώτη του γυναίκα ήταν η ποιήτρια Μπέλλα Αχμαντούλινα. Σε ηλικία 20 χρονών μετά την έκδοση της πρώτης  ποιητικής συλλογής του γίνεται το πιο νέο μέλος της ΄Ενωσης Λογοτεχνών της Σοβιετικής ΄Ενωσης, που θεωρόταν τότε οργάνωση των εκλεκτών. Μερικοί θαυμάζουν την τολμηρότητα των σκεψεών του, ενώ οι άλλοι απορρίπτουν με οργή το κρατικό πάθος των ποιημάτων του. Ακριβώς στον Εβγκένι Γιεφτουσένκο ανήκουν τα πλατιά γνωστά λόγια «Ο ποιητής στη Ρωσία είναι κάτι περισσότερο από ποιητής», τα οποία εξακολουθούν να είναι και σήμερα στόχος πολυάριθμων περιγελαστών, που αντικαθιστούν σ' αυτή την έκφραση τη λέξη «ποιητής» με οποιεσδήποτε άλλες λέξεις, δημιουργόντας κάθε φόρα νέο απόφθεγμα.

Ο Εβγκένι Γιεφτουσένκο είναι σήμερα ποιητής, πεζογράφος, δημοσιολόγος, σεναριογράφος και σκηνοθέτης κινηματογράφου. Ο αριθμός των θαυμαστών του ισοδυναμεί με τον αριθμό των  εχθρών  του. Οι τελευταίοι μιλώντας για τις αδυναμίες του βάζουν στην πρώτη θέση την ικανότητά του να βρίσκει κοινή γλώσσα με την εξουσία οποιουδήποτε καθεστώτος. Και αυτό παρ' όλο που στη Ρωσία δεν υπήρξε γεγονός- από την αποσταλινοποίηση ως την αποστολή των σοβιετικών  στρατευμάτων στην Τσεχοσλοβακία- στο οποίο να μην ανταποκρινόταν ο ποιητής.

Ο πατέρας του Εβγκένι Γιεφτουσένκο- ο γεωλόγος Αλεξάντρ Χάνγκνους- είχε εκτελεστεί στη διάρκεια της εκστρατείας εναντίον των Σοβιετικών Γερμανών με κατηγορία κατασκοπείας υπέρ της Λετονίας.

Ο Εβγκένι Γιεφτουσένκο γεννήθηκε το 1932 στο σιβηρικό σιδηροδρομικό Σταθμό «Ζίμα». Από παιδί θεωρούσε τον ευατό του ποιητή. Η μητέρα του πίστευε στις ικανότητές του γιού της, φύλαγε προσεκτικά τα τετράδιά του και τα πρώτα του προσχέδια λεξικού ομοιοκαταληξιών. «Χάρι στον πατέρα μου έμαθα να διαβάζω και να γράφω από έξι χρονών. Είχα στο κεφάλι μου μια αφάνταστη «ρωσική σαλάτα». Ζούσα μέσα σε ένα απατηλό κόσμο, χωρίς να προσέχω κανένα και τίποτε γύρω μου»,- αναθυμάται ο Εβγκένι Γιεφτουσένκο.

Τα έργα του Γιεφτουσένκο μεταφράστηκαν σε 70 και πάνω γλώσσες και εκδόθηκαν σε πολλές χώρες του κόσμου. Μόνο στη Σοβιετική ΄Ενωση και αργότερα στη Ρωσία έχουν εκδοθεί 150 σχεδόν βιβλία του.

Για το χτυπητό του ντύσιμο τον αποκαλούν πισώπλατα «παπαγάλο». Δεν μαλλώνει ποτέ με τους κριτικούς του. Του αρέσουν οι σάκοι της Γουατεμάλας,  τους οποίους ράβουν επιδέξια οι αγρότισσες  από  κομμάτια διαφόρων υφασμάτων, καθώς επίσης και παρδαλές γραβάτες. «Από παιδί είδα με το παραπάνω μαύρα σακκάκια, ντουμπλαρισμένα με βάτα των κρατουμένων και στρατιωτικά χακί,- λέει ο Εβγκένι Γιεφτουσένκο. Μου αρέσουν οι φιέστες των χρωμάτων. Ναί, είμαι άνθρωπος κομματιών υφασμάτων και η μόρφωσή μου είναι επίσης από κομμάτια υφασμάτων. Είμαι το ίδιο μάγειρας όπως είμαι ποιητής. Μα τι είναι η ίδια η φύση; Είναι φαινομενικός εκλεκτισμός που έγινε αρμονία».

Τα τελευταία χρόνια λιγόστεψαν τα ποιήματά του, ενώ η δουλιά του γίνεται όλο και περισσότερη. Ο Εβγκένι Γιεφτουσένκο κάνει διαλέξεις για τη ρωσική ποίηση σε αμερικανικά Πανεπιστήμια.  Ο ποιητής περνά σήμερα το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου του, στην Αμερική μαζί με την τέταρτη του γυναίκα. Απ' όλους τους γάμους του έχει πέντε γιούς. Δεν του αρέσει να μιλά για τα παράσημά του. Είναι δύσκολο να τα απαριθμήσει κανείς. Ιδιόμορφο αποκορύφωμα της αναγνώρισής του, όπως θεωρεί ο ίδιος, είναι ένας μικρός πλανήτης του Ηλιακού συστήματος, στον οποίο δόθηκε το όνομά του.