«Οι Ρώσοι έδειξαν τις ορέξεις τους στη μόδα»,- έγραψε ο τύπος μετά την προβολή της συλλογής της ανοιξη-καλοκαίρι του 2010 στο Paris Woman pret-a porter, (Εβδομάδα του γυναικείου πρετ-α-πορτέ) στο Παρίσι.
H Αλιόνα Αμχαντούλινα θεωρείται μία από τις πιο πετυχημένες στον κόσμο Ρωσίδες σχεδιάστριες μόδας. Πρόλαβε να γίνει  επίσημη σχεδιάστρια του διαγωνισμού "Γιουροβίζιον-2009" στη Μόσχα, όπου η πτήση της φαντασίας της περιοριζόταν από τις υποχρεωτικές άσπρες φανέλες.
Τέτοια απλότητα δεν είναι χαρακτηριστική για την Αμχαντούλινα, η οποία προσπαθεί προφανώς με τις φουντωτές επιβλητικές της συλλογές να αποζημειώσει τον ασκετισμό της νιότης της που πέρασε στην εποχή της Σοβιετικής ΄Ενωσης.
Η Αλιόνα Ασφίροβα- τέτοιο είναι το πραγματικό της επίθετο- γεννήθηκε σε μια μικρή πόλη κοντά στο Σανκτ-Πετερμπούργκ . Στα παιδικά της χρόνια συμμετείχε στους αγώνες χειμερινού διάθλου, όπου πάντα προσπαθούσε να είναι πρώτη. Στις αναμνήσεις της παρέμειναν μόνο οι πευκώνες και οι άμμοι στην παραλία του Φινλανδικού κόλπου, όπου μεγάλωνε. Ασχολόταν επίσης με την ζωγραφική. Ζωγράφιζε 4 ώρες κάθε μέρα στη σχολή ζωγραφικής, όπου την οδήγησαν οι γονείς της- σεμνοί μηχανικοί και παθιασμένοι λάτρες της ρωσικής λογοτεχνίας.
Απόκτησε την ειδικότητα του σχεδιαστή στο Σανκτ-Πετερμπούργκ, όπου όντας πρωτοετής φοιτήτρια άρχισε να δημιουργεί τις δικές της εποχιακές συλλογές. Σε ηλικία 22 χρονών τιμήθηκε στο διαγωνισμό «Smirnoff Fashion Award». Κηδεμόνας και άνδρας της γίνεται ο Αλεξάντρ Βόλκ, καλλιτεχνικός επιχειρηματίας από το Σανκτ-Πετερμπούργκ, μαζί με το οποίο ακριβώς δημιούργησε το δικό της brand (εμπορικό σήμα).
«Δεν έχω ινδάλματα και τίποτε δεν με «φανατίζει»,- βεβαιώνει η Αλιόνα Αχμαντούλινα. Είμαι σχεδιάστρια της βιομηχανίας μόδας και δεν μπορώ να εθίζομαι με κάτι γιατί αφού είσαι επαγγελματίας, πρέπει να ξέρεις να προσανατολίζεται πολύ γρήγορα στις νέες συνθήκες και τάσεις».
Τελευταία η Αλιόνα Αχμαντούλινα μετακόμισε από το Σανκτ-Πετερμπούργκ στη Μόσχα, πόλη με πιο γρήγορο ρυθμό ζωής, και πιο απαιτητική, κατά τη γνώμη της, προς τη δημιουργία. Σήμερα κοιμάται 5 ώρες το 24ωρο και συνήθισε πια στην πολυτελή ζωή και στις δωρεές των σπόνσορων. ΄Εγινε θαμώνας της κοσμικής ζωής στη Ρωσία και τα weekends της περνά συχνά στο Κουρσεβέλ, το Λονδίνο ή την Νίκαια. Με κάποια νοσταλγία αναθυμάται τους σοβιετικούς καιρούς όταν οι άνθρωποι διέφεραν από τις συνήθειες, τις αντιλήψεις και τις πεποιθήσεις τους και όχι από την μάρκα των αυτοκινήτων τους.
«Δόξα σοι ο Θεός που δεν ήξερα σε τι κορυφή πρέπει να ανεβώ,- λέει η Αλιόνα Αχμαντούλινα. Διαφορετικά θα καταλάβαινα πόσο μακρύ και πόσο δύσκολο δρόμο μου έλαχε να διανήσω και ίσως αυτό θα με έκανε να σταματήσω. Επί 10 ολόκληρα χρόνια με προστάτευε αυτή η άγνοιά μου». Πίσω από το θλιμμένο της βλέμμα κρύβεται το απότομο και φλογερό ταταρικό της ταμπεαραμέντο. Οι συγγενείς της Αλιόνα Αχμαντούλινα αστειευόμενοι την αποκαλούν «Τσινγκίζ –χαν» (Μεγάλος Μογγόλος χάνος).