Είναι ηθοποιός, σκηνοθέτης, σεναριογράφος, παραγωγός, κάτοχος βραβείων – «Όσκαρ», «Λέοντα της Βενετίας» και πολλών άλλων διαφόρων κινηματογραφικών βραβείων. Είναι επίσης ο δημιουργός του λεγόμενου «Γράμματος των τεσσάρων», στο οποίο το 2007 τέσσερεις πολιτιστικοί παράγοντες της χώρας παρακάλεσαν τον τότε Πρόεδρο Β. Πούτιν να παραμείνει, κατα παραβίαση του Συντάγματος, για τρίτη θητεία.

Αυτό το ξακουστό γράμμα προς τον Πρόεδρο είχε γραφτεί «εξ΄ονόματος όλων των εκπροσώπων των καλλιτεχνικών επαγγελμάτων στη Ρωσία». Στο Μιχαλκόφ απάντησαν με ανοικτό γράμμα 11 άνθρωποι: «Δεν καταλάβατε… τι ελεεινή δουλοπρεπή προστυχιά γράψατε και υπογράψατε; Και με ποιό δικαίωμα αποφασίσατε ότι μπορείτε να επωμίζεστε την ευθύνη να μιλάτε εκ μέρους όλων των εκπροσώπων των καλλιτεχνικών επαγγελμάτων της Ρωσίας»;

 «Από που βρέθηκε, — διερωτάται με έντονη απορία ο Νικίτα, αυτή η ηλίθια άποψη, ότι δήθεν κάθε διανοούμενος είναι υπόχρεος να μισά τις κρατικές αρχές;» Η οικογένεια Μιχαλκόφ και στην περίοδο της σοβιετικής εξουσίας ήταν χαϊδεμένη. Ο πατέρας του Σεργκέι Μιχαλκόφ ήταν ο συγγραφέας δημοφιλών παιδικών ποιημάτων, καθώς και των κειμένων του Ύμνου της ΣΕ και της Ρωσίας. Ανάμεσα στα μέλη του γένους Μιχαλκόφ, ήταν και ένας αυλικός διάκονος, και ένας τοποτηρητής του Ιβάν του Τρομερού και ένας κρατικός σύμβουλος, και αυτό το γένος εδώ και 500 χρόνια υπηρετεί πιστά την Πατρίδα και τους ανθρώπους που τη διακυβερνούν.

Για τις μοναρχικές και αυτοκρατορικές του απόψεις ο Μιχαλκόφ δεν ντρέπεται. Όμως ο κόσμος θα τον θυμάται από τις ταινίες του. «Αν ο Νικίτα με προσκαλέσει, με ευχαρίστηση θα αποδεχτώ να παίξω κάποιο ρόλο σε ταινία του», — λέει, π.χ., ο Ντζεκ Νίκολσον. Το Όσκαρ ο Μιχαλκόφ το πήρε για την ταινία «Ψεύτης Ήλιος» («Κουρασμένοι από τον ήλιο»), αν και πολλοί δεν θεωρούν αυτό το έργο ως το καλύτερο, έχοντας υπόψη την εγκαρδιότητα κάποιων από τα έργα που είχε γυρίσει προηγουμένως. Σε διαγωνισμό συμμετείχε και το 2007 με την ταινία «12». Οι ένορκοι στο δικαστήριο προσπαθούν βασανιστικά να επιλύσουν το πρόβλημα, αν μπορούσε ή όχι ένα τσετσενόπουλο να σκοτώσει το Ρώσο θετό του πατέρα. Η ταινία αυτή δεν πήρε Όσκαρ, όμως προκάλεσε ισχυρή συζήτηση στη Ρωσία.

Το σχολείο δεν άρεσε στο μελλοντικό σκηνοθέτη και αυτό του ανταπέδιδε τα ίδια αισθήματα. Και η ιστορία ότι όλη τη νύχτα στο σπίτι τους έπαιζε ο μεγάλος πιανίστας Ρίχτερ, γι΄αυτό ο Νικίτα απουσίαζε από τα μαθήματα, δεν του πρόσθετε δημοτικότητα. Εκτός αυτού ήταν χοντρό (παχουλό) αγόρι. Όμως σήμερα κάθε πρωί μπορεί να τον βρει κανείς στα γυμναστήρια και στις πισίνες. Και ήδη εδώ και πολύ καιρό μπορεί να επιτρέψει στον εαυτό του να περιφρονεί τους κακοθελητές.

Όπως είπε η σύζυγος του, όταν πήγε στο πρώτο ραντεβού έντονα βαμμένη, ο Μιχαλκόφ την πήρε από το χέρι και την οδήγησε στην τουαλέτα – για να πλύνει το πρόσωπο της. «Προτιμώ να ξέρω από το βράδυ με ποιόν άνθρωπο θα ξυπνήσω», — είπε εξηγώντας λακωνικά την πράξη του ο σκηνοθέτης.

Από τα οινοπνευματώδη ποτά προτιμά τα δυνατά – «ό,τι καίει». Ακόμα του αρέσει το κυνήγι. «Ο πυροβολισμός είναι πάρα πολλά πράγματα. Είναι ξένη ζωή – πρώτον. Είναι διαταραχή της ησυχίας – δεύτερο. Και γενικά για τον πυροβολισμό πρέπει να έχεις δικαίωμα. Και ο άνθρωπος που αναλαμβάνει αυτό το δικαίωμα, πρέπει να φέρει ευθύνη γι΄αυτό», — θεωρεί ο Νικίτα Μιχαλκόφ.